Σε αυτό το ντοκιμαντέρ, η Maia Cassie, υπότροφος του προγράμματος Laidlaw Scholars, εξερευνά πώς η συμμετοχή, η έμφυλη συμπερίληψη και η συλλογική φροντίδα μπορούν να συμβάλλουν στη δημιουργία πιο συμπεριληπτικών και φροντιστικών πόλεων. Μέσα από τρεις πρωτοβουλίες με επίκεντρο την κοινότητα, αναδεικνύεται η σημασία της βιωμένης εμπειρίας, της τοπικής γνώσης και της συλλογικής δράσης.

Το animation εξερευνά τι σημαίνει να ζεις και να κινείσαι ως γυναίκα στην πόλη και πώς οι αστικοί χώροι μπορούν να γίνουν πιο συμπεριληπτικοί. Παρουσιάζει το όραμα της URBANA για πόλεις που ανταποκρίνονται στις διαφορετικές καθημερινές εμπειρίες και θέτει τη συμμετοχή και το δικαίωμα στην πόλη στο επίκεντρο της λήψης αποφάσεων.

Στο πλαίσιο του προγράμματος Erasmus+ DiverCity, η URBANA συνεργάστηκε με τις συμμετέχουσες των εργαστηρίων για τη συν-δημιουργία του PagratiFem Project. Μέσα από συμμετοχικό προϋπολογισμό, ένα φεστιβάλ στη γειτονιά του Παγκρατίου έφερε κοντά γυναίκες διαφορετικών ηλικιών για να μοιραστούν εμπειρίες και να συζητήσουν τις καθημερινές προκλήσεις στην πόλη.

Ένα από τα αγαπημένα μας προγράμματα, οι Αυλές Συμπερίληψης, επιλέχθηκε ως ένα από τα 61 finalist projects ανάμεσα σε περισσότερες από 1450 υποψηφιότητες για τα New European Bauhaus Prizes 2023. Μέσα από δημιουργικές και συμμετοχικές δραστηριότητες, οι μαθήτριες και οι μαθητές διερεύνησαν και επανασχεδίασαν τη σχολική τους αυλή, με στόχο έναν πιο συμπεριληπτικό χώρο για όλες και όλους.

Μέσα από μια σειρά διερευνητικών περιπάτων στον Άγιο Δημήτριο, κάτοικοι της περιοχής χαρτογράφησαν κοινά προβλήματα και αξιολόγησαν τον δημόσιο χώρο από την οπτική του φύλου. Η συμμετοχική διαδικασία εστίασε στην ορατότητα, την προσβασιμότητα και το αίσθημα ασφάλειας, αναδεικνύοντας εμπειρίες και προτάσεις για μια πιο συμπεριληπτική γειτονιά.

Οι σύγχρονες πόλεις σχεδιάζονται με προτεραιότητα την παραγωγή κεφαλαίου, συχνά αφήνοντας στο περιθώριο βασικές ανθρώπινες ανάγκες. Η Εύα Γρηγοριάδου, ιδρύτρια της URBANA, μιλά για το πώς μια φεμινιστική οπτική μπορεί να μας βοηθήσει να επαναπροσδιορίσουμε τον αστικό σχεδιασμό, τοποθετώντας στο κέντρο τις διαφορετικές καθημερινές μας εμπειρίες.

Μέσα από έναν κύκλο εργαστηρίων, 15 φοιτήτριες του Παντείου Πανεπιστημίου συμμετείχαν σε διερευνητικούς περιπάτους γύρω από την περιοχή του Πανεπιστημίου, αξιολογώντας τις εμπειρίες τους στον δημόσιο χώρο. Το έργο στόχευσε στην ανάδειξη των καθημερινών εμπειριών των γυναικών ως εργαλείο επαναπροσδιορισμού της πόλης και ανάπτυξης πιο συμπεριληπτικών παρεμβάσεων στον δημόσιο χώρο.